Νίκος Δερεδάκης

Χαρίδημου Α. Παπαδάκη Βιβλιοπαρουσίαση Έχοντας γνωρίσει το Χάρη Παπαδάκη αρκετά καλά τα τελευταία χρόνια, έχω αντιληφθεί ότι δεν είναι το χέρι του αυτό που κινεί τη γραφίδα. Ο Χάρης, οτιδήποτε γράφει, το γράφει με την ψυχή του, με την καρδιά του. Το συναίσθημα είναι ο μέντοράς του, η αφανής πηγή έμπνευσής του. Νταραμανελίτης, Χασαπιά, το νερό μιας πολιτείας, Χαλικούτες, ο φάρος του Ρεθύμνου και τώρα ο Πλακιάς. Όλα έχουν το στίγμα του Χάρη, την ιδιαίτερη γραφή του, την καυστική και μονίμως αντιδραστική και ανατρεπική.

Ανακοίνωσε σήμερα το Υπουργείο Παιδείας τους τελικούς αξιολογικούς πίνακες κατάταξης, μετά και τη συνέντευξη,   με τους νέους Διευθυντές Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης. Για το Ρέθυμνο, όπως όλα δείχνουν, τη θέση του Δ/ντη Β/θμιας Εκπ/σης καταλαμβάνει ο

Και να που φτάσαμε ένα μόλις μήνα πριν την έναρξη της καινούργιας σχολικής χρονιάς. Μιας χρονιάς που ξεκινάει όπως καμιά άλλη έως τώρα. Και δεν εννοώ τις μειώσεις στις αποδοχές των εκπαιδευτικών. Αυτές τις αποδεχτήκαμε όλοι ελέω…τρόικας! Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο, που είχε πει και η Πατουλίδου. Αυτός, που λέτε, ο ιός του ΔΝΤ, χτύπησε

Το καλοκαίρι του 2007, όταν ήμουν ακόμα υπεύθυνος παιδείας του Δήμου Ρεθύμνου, είχαμε αποφασίσει και άνοιξαν οι αυλές του 1ου Λυκείου (Πολυκλαδικό) και του 3ου Λυκείου για να σταθμεύουν δωρεάν τα αυτοκίνητα κατά τις πρωινές ώρες.

Πριν από μερικούς μήνες, στις 28-12-2009, ήρθε προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο ένα θέμα που αφορούσε τη δημιουργία «Μουσείου Ιστορίας της Κρήτης» στο φρούριο της Φορτέτζας, από ένα Σωματείο με την επωνυμία «Φίλοι του μουσείου της Ιστορίας της Κρήτης». Το Σωματείο αυτό αποτελούν επιφανείς Ρεθυμνιώτες και φιλορεθυμνιώτες, όπως η κ. Βιργινία Τσουδερού, ο πρέσβυς κ. Ζαχαράκης κ.α. Τότε, επί μιας πρόχειρης και ανεπαρκούς ημισέλιδης εισήγησης, ο κ. Λαμπρινός, εγώ, αλλά και το σύνολο της αντιπολίτευσης, είχαμε εκφράσει τους προβληματισμούς μας τόσο για το είδος του μουσείου που θα δημιουργούνταν, όσο και για τη σχέση που θα υπήρχε ανάμεσα στο Δήμο Ρεθύμνου και το Σωματείο και καταψηφίσαμε, ουσιαστικά, το θέμα, αφού κανείς δεν ήξερε να μας ενημερώσει για το τι τελικά θα γινόταν στη Φορτέτζα και με ποιους όρους.

Μια γκλαμουράτη βραδιά, δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένη αν δεν ασχοληθούν με αυτή τα λογής-λογής «κοινωνικά» περιοδικά και μεσημεριανές εκπομπές. Και επειδή στο Ρεθυμνάκι μας δεν διαθέτουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο, αναλαμβάνουμε εμείς να σας παρουσιάσουμε το τι συνέβη στην περίφημη «Νύχτα Ρεθυμνίων». Ξεκινάμε λοιπόν…

«Οι χοροί που δινότανε στις Απόκριες είχαν μεγάλη επιτυχία. Όλοι οι άνδρες φορούσαν σμόκιν ή μαύρα ρούχα, αι δε κυρίαι και δεσποινίδες θαυμάσια φορέματα που ετόνιζαν ακόμη περισσότερο την χάρη και την ομορφιά των. …Αυτός ο χορός ήταν μεταμφιεσμένων, όπου οι μεν άνδρες φορούσαν τα συνήθη επίσημα ρούχα των, για τις γυναίκες όμως το ζήτημα ήταν διαφορετικό. Έπρεπε από παλαιές εικόνες ή άλλα παλαιά σχέδια να διαλέξουν το σχέδιο φορέματος που θα τους πήγαινε καλλίτερα και να το φτιάξουν…» (Θεμιστοκλή Βαλαρή, Μια πόλη αναμνήσεις, σελ. 241-243) «…Τα παπούτσια ήταν είδος πολυτελείας. Στο Δημοτικό Σχολείο τα πλείστα παιδιά ήταν ξυπόλυτα και το χειμώνα τα ποδαράκια των ήταν κατάμπλαβα από το κρύο…Μετρημένοι στα δάκτυλα ήταν οι λιμενεργάται που φορούσαν παντόφλες με φτέρνα ή τσόκαρα και τα οποία βγάζανε όταν εργαζότανε για να μην τα χαλάσουν». (Θεμιστοκλή Βαλαρή, Μια πόλη αναμνήσεις, σελ. 124). ………………………………………………………………………………………… Σε πριγκιπάτο του Μονακό, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, θα με...