Νίκος Δερεδάκης

  Πολύς ντόρος γίνεται το τελευταίο διάστημα για τον ιδιωτικό χώρο στάθμευσης κάτω από τη Φορτέτζα, στη «Χοχλάδα».

  Παρακολουθώντας τα δημοτικά δρώμενα ήδη από το 2000 και όντας μέσα στο δημοτικό σύστημα από το 2007, ως εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος, έχω αποκρυσταλλώσει μια πλήρη εικόνα του συστήματος.

  Να που βγήκε και φέτος ο Ιούνιος. Και αν γυρίσουμε το βλέμμα πίσω, θα δούμε ότι τίποτα απολύτως δεν άλλαξε από πέρυσι τέτοιον καιρό στο μείζον θέμα που απασχολεί το Ρέθυμνο, το κυκλοφοριακό!

  Ήταν άνοιξη του 1949. Ο πόλεμος είχε τελειώσει πριν από μερικά χρόνια και η χώρα προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές της. Τα χελιδόνια είχαν κάνει την εμφάνισή τους στο Ρέθυμνο, φέρνοντας μαζί τους και την άνοιξη, μαζί με το ξεμυάλισμα των μαθητών, που περίμεναν να έρθει το καλοκαίρι, να κλείσει το σχολείο και να ξεχυθούν στις παραλίες και τις αλάνες του Ρεθύμνου.   Στο Δημοτικό σχολείο της Σοχώρας το μάθημα γινόταν κανονικά. Στη σχολική αίθουσα της ΣΤ’ τάξης τα παράθυρα ήταν ανοιχτά και οι μυρωδιές και οι ήχοι της άνοιξης εισχωρούσαν   προκλητικά. Ήταν το απογευματινό μάθημα της χειροτεχνίας.

  Στις 25 Οκτωβρίου 1821 αφίχθη ο Μιχαήλ Κομνηνός Αφεντούλιεφ στο Λουτρό Σφακίων ως Αρχιστράτηγος και Διοικητής της Κρήτης, διορισμένος από την ελληνική Διοίκηση, μετά από επιστολή των Κρητικών που ζητούσαν Γενικό αρχηγό για την Κρήτη. Με αυτόν τον διορισμό ξεκίνησε και η Πολιτική οργάνωση της επανάστασης στο νησί.

  Ο Γιώργος Χατζάκης γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1937 στο Ρέθυμνο. Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Χατζάκης, ο οποίος διέθετε, για το Ρέθυμνο, το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της εταιρείας υπεραστικών λεωφορείων «Συγγελάκης» και   εργαζόταν ως Σταθμάρχης στην εταιρεία στο Ρέθυμνο. Η μητέρα του, Αικατερίνη, το γένος Κουκουβάγια, ήταν από την Πέργαμο της Μ. Ασίας και ήρθε στο Ρέθυμνο το 1914, με τον πρώτο διωγμό, μαζί με την οικογένειά της: Τον πατέρα, τη μητέρα και δύο αδελφές του πατέρα της, τη γιαγιά της, καθώς και τον θείο τους, τον γνωστό παπά Γρηγόρη Βοργιαδάκη.