Respect!

 

Πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Τετάρτη 15 Ιουλίου, στο Σπίτι του Πολιτισμού, η καθιερωμένη τελετή βράβευσης των μαθητών και μαθητριών του Ρεθύμνου που διακρίθηκαν στους πανελλήνιους σχολικούς αγώνες της σχολικής χρονιάς 2025-2026.

Νέα αγόρια και κορίτσια, νέα Ρεθεμνιωτόπουλα, που παράλληλα με τις μεγάλες απαιτήσεις του σχολείου τους, υπερβαίνουν καθημερινά εαυτούς, σε μια πιο σκληρή καθημερινότητα, στους στίβους, στις πισίνες, στα ταπί και στα παρκέ των γηπέδων. Παιδιά που δεν απολαμβάνουν την ανεμελιά της νιότης τους και της παιδικότητάς τους, αλλά προπονούνται σκληρά, πολλές φορές «απάνθρωπα», για να κάνουν ένα ακόμα όνειρό τους πραγματικότητα. Όπως είπε ο Προϊστάμενος εκπαιδευτικών θεμάτων της Διεύθυνσης Β’θμιας Εκπαίδευσης, Παναγιώτης Αντωνιάδης, αθλητής κι αυτός στα νιάτα του, «όταν οι άλλοι πήγαιναν για καμιά ρετσίνα, εγώ έπρεπε να πάω για ύπνο και όταν οι άλλοι έτρωγαν τα κοψίδια, εγώ έπρεπε να φάω τα φρούτα μου».

Στην προχθεσινή, λοιπόν, βράβευση, τιμήσαμε αυτά τα παιδιά, που «δείχνουν ότι το Ρέθυμνο έχει και ένα άλλο πρόσωπο» όπως είπε η Αντιπεριφερειάρχης Μαίρη Λιονή, τιμήσαμε τα παιδιά που μας επιτρέπουν ακόμα να χαμογελάμε, μέσα στη ζοφερή μας καθημερινότητα, τιμήσαμε τα παιδιά που μας δείχνουν ότι η κοινωνία μας δεν έχει ακόμα τελματωθεί, τιμήσαμε τα παιδιά που μας ανοίγουν μια μικρή χαραμάδα για να ατενίσουμε το μέλλον του τόπου μας με αισιοδοξία, έστω και συγκρατημένη.

Ανάμεσα σε αυτά τα παιδιά ήταν και ο Μάρκος Καρυστιανός, ο δικός μας Μάρκος, όπως είχα γράψει σε παλαιότερο σημείωμά μου. Ο γιος της πρώτης μου ξαδέρφης, Ελένης Δερεδάκη, που από μικρό παιδάκι, δίνει τον δικό του, μοναχικό, αθόρυβο, αλλά επίπονο αγώνα στην πισίνα του ΝΟΡ αλλά και στις πισίνες όλης της χώρας.

Έχοντας κάνει μότο της ζωής του το ολυμπιακό σύνθημα CITIUS-ALTIUS-FORTIUS, πασχίζει καθημερινά να ξεπεράσει όχι τους άλλους, αλλά τον ίδιο του τον εαυτό, έχοντας στο πλευρό του, ηθικούς συμπαραστάτες, εκτός από την οικογένειά του, τους προπονητές του Στέφανο Κατσιλιάνο και Κλεάνθη Καραμπάση. Έτσι, προχθές ο Μάρκος βραβεύτηκε για την 4^η θέση που κατέλαβε στα 400 μ. ελεύθερο στους πανελλήνιους μαθητικούς αγώνες και είχα εγώ την τιμή και την χαρά να τον βραβεύσω, ενώ τώρα που γράφονται αυτές οι αράδες, συμμετέχει στους πανελλήνιους αγώνες κολύμβησης στην Αθήνα, έχοντας, ήδη, πετύχει αξιοσημείωτες επιδόσεις.

Ο Μάρκος, μαθητής της Γ’ Λυκείου σε λίγες ημέρες, κυνηγάει το όνειρο της ζωής του. Μέσα από τις πανελλήνιες εξετάσεις να εισαχθεί σε κάποιο Τμήμα Φυσικής Αγωγής και να συνεχίσει και στην ενήλικη ζωή του να κάνει αυτό που αγαπά, αυτό που έχει μάθει να κάνει τόσο καλά. Γνωρίζει ότι ο δρόμος είναι δύσκολος, ανηφορικός, εργώδης και κοπιώδης, στρωμένος όχι με ροδοπέταλα αλλά με αγκάθια. «Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις». Και το ξέρει ό Μάρκος, που κυνηγά τη δική του «Ιθάκη», πως και Κύκλωπες και Λαιστρυγώνες θα συναντήσει και ο θυμωμένος Ποσειδώνας πολλές φορές θα αναταράξει τα νερά του.

Ξέρει πως σε αυτόν τον χρόνο που του απομένει, θα πρέπει να περάσει πολλές φορές ανάμεσα από τα στενά της Σκύλλας και της Χάρυβδης, για να βρεθεί στο απάνεμο λιμάνι της Ιθάκης του. Ξέρει ότι τα μόρια  από τον αθλητισμό τα έχει πάρει στο σύνολό τους για να επιτύχει τον στόχο του. Ξέρει όμως, εξίσου καλά, ότι ο στόχος που έχει βάλει απαιτεί και διάβασμα, πολύ διάβασμα!

Εκεί, λοιπόν, πρέπει να ισορροπήσει και να ακροβατήσει ο Μάρκος, αλλά και τα άλλα παιδιά, που θέλουν να πετύχουν στον στόχο τους, να φτάσουν ο καθένας και η καθεμιά στη δική του Ιθάκη.

Respect, λοιπόν, σε όλα αυτά τα παιδιά του αθλητισμού, που συνδυάζουν μαζί και την καθημερινότητά του σχολείου τους. Σεβασμός μεγαλειώδης που αγωνίζονται σε μια χώρα που «τρώει τα παιδιά της» για να επιπλεύσουν, να διασωθούν, να μεγαλουργήσουν, να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα!