Νίκος Δερεδάκης

  Θέμα εισήγησης για τη 2 η ειδική Συνεδρίαση Λογοδοσίας (29.4.2024) Το Μουσείο Ενάλιας Ζωής του Δήμου Ρεθύμνης ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1994 και στεγάστηκε σε επιβλητικό, ισόγειο μισθωμένο κτήριο της οδού Αραμπατζόγλου 48, της ενετικής περιόδου, όπου βρισκόταν η οικία του λατίνου επισκόπου του Ρεθύμνου.

Αναμφίβολα, το Τμήμα Παιδείας του Δήμου Ρεθύμνου έχει επιτελέσει τα τελευταία εννιά χρόνια ένα αξιόλογο έργο. Θα ήμουν άδικος αν έλεγα ότι ο Γιώργος Γεωργαλής, με τους εξαιρετικούς υπαλλήλους που έχει στελεχωθεί το Τμήμα Παιδείας, δεν έχει σημειώσει θετικό πρόσημο αυτό το διάστημα. Ο κάθε Διευθυντής σχολικής μονάδας θα έλεγε το ίδιο, αφού η συνεργασία μας έως σήμερα είναι αγαστή.

Είναι κοινή παραδοχή ότι η σχολική αίθουσα στην Ελλάδα έχει τα ίδια αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά την τελευταία τουλάχιστον τριακονταετία. Ίδια θρανία, ίδιες έδρες διδασκαλίας, ίδια χρώματα… Το μόνο που έχει αλλάξει κι αυτό όχι παντού, είναι ότι ο μαυροπίνακας αντικαταστάθηκε με πίνακα μαρκαδόρου και έχουν τοποθετηθεί προτζέκτορες στις τάξεις για ηλεκτρονική διδασκαλία. Επιπρόσθετα, ο εξοπλισμός των σχολικών αιθουσών είναι πεπαλαιωμένος, φθαρμένος και δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα τόσο στους μαθητές όσο και στους εκπαιδευτικούς.

Το καλοκαίρι του 2007, όταν ήμουν ακόμα Δημοτικός Σύμβουλος υπεύθυνος παιδείας του Δήμου Ρεθύμνου, είχαμε αποφασίσει και άνοιξαν οι αυλές του 1ου Λυκείου (Πολυκλαδικό) και του 3ου Λυκείου για να σταθμεύουν  δωρεάν τα αυτοκίνητα κατά τις πρωινές ώρες.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αναβάθμιση των πεζοδρομίων στην πόλη του Ρεθύμνου και δίνεται δημόσιος χώρος στον πεζό. Αυτό, στις περισσότερες περιπτώσεις, πλην κραυγαλέων εξαιρέσεων, είναι απόλυτα σωστό. Δυστυχώς, σε ορισμένες περιοχές τα πεζοδρόμια απουσιάζουν εντελώς ή είναι υπερβολικά στενά, χωρίς να εξυπηρετούν τον σκοπό τους. Το πρόβλημα επιτείνεται όταν οι περιοχές και οι οδοί αυτές είναι γύρω από σχολεία, που εκεί, πραγματικά, τα πεζοδρόμια είναι άκρως απαραίτητα,   μιας και καθημερινά χρησιμοποιούνται από εκατοντάδες ανήλικους συμπολίτες μας.

Από μικρό παιδί θυμάμαι κάπως έτσι την αμμώδη έκταση που εκτείνεται από το κτήριο ΔΕΛΦΙΝΙ μέχρι το Λύκειο Ελληνίδων. Τότε ακουγόταν και ως «ΠΛΑΖ», αφού, όπως θυμούνται οι παλιότεροι, εκεί έκαναν το μπάνιο τους οι Ρεθεμνιώτες. Υπήρχε και ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ με τις λουτρικές του εγκαταστάσεις, κτήριο φτιαγμένο την περίοδο της Επταετίας. Γκρεμίστηκε κι αυτός το 2008 αλλά παρέμειναν να τον θυμίζουν το τσιμεντένιο δάπεδό του και ο αγέρωχος ευκάλυπτος.

Αναμφίβολα, τα τελευταία χρόνια, οι φιλόζωοι στο Ρέθυμνο έχουν αυξηθεί σημαντικά.   Καθημερινά αντικρίζουμε συμπολίτες όλων των ηλικιών να περπατάνε συντροφιά με το κατοικίδιό τους στους κεντρικούς, κυρίως, δρόμους και πεζοδρόμια της πόλης.

Η πλατεία εργατικής Πρωτομαγιάς βρίσκεται απέναντι από το Εργατικό Κέντρο Ρεθύμνου και περικλείεται από τις οδούς Κ. Γιαμπουδάκη, Γρ. Παναγιωτάκη και Ν. Ψαρρού. Αν και ονομάζεται πλατεία, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια τριγωνική νησίδα πρασίνου, που στην ανατολική της πλευρά βρίσκεται το χάλκινο μνημείο του άγνωστου εργάτη με τη γροθιά υψωμένη, όπου εκεί γίνονται καταθέσεις στεφάνων κάθε εργατική Πρωτομαγιά.  

Στη συμβολή των οδών Ζυμβρακάκη και Καζαντζάκη βρίσκεται η πλατεία Κώστα Μουντάκη. Το όνομα αυτό έχει προκύψει αυθαίρετα, λόγω της ύπαρξης του ανδριάντα του μεγάλου κρητικού καλλιτέχνη, αφού η επιτροπή ονοματοθεσίας δεν έχει δώσει ποτέ όνομα στη συγκεκριμένη πλατεία. Η πλατεία, που βρίσκεται σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της πόλης, κατασκευάστηκε πριν από 25 περίπου χρόνια και από τότε δεν έχει γίνει η παραμικρή παρέμβαση, με αποτέλεσμα η εικόνα που αντικρίζει σήμερα ο επισκέπτης είναι αποκαρδιωτική: το δάπεδο έχει σηκωθεί από τις ρίζες των δέντρων, τα καθιστικά είναι κατεστραμμένα, ο φωτισμός ανύπαρκτος, ενώ το κακόγουστο τσιμεντένιο σιντριβάνι, που κατασκευάστηκε αργότερα, έχει να λειτουργήσει πολλά χρόνια.  

Ο Πλατανές είναι το ανατολικότερο προάστιο του Δήμου Ρεθύμνου. Οι γενικότερες υποδομές της περιοχής υπολείπονται κατά πολύ από αυτές που θα επιθυμούσαν οι κάτοικοι. Ειδικά στον τομέα των αθλητικών και ψυχαγωγικών υποδομών ο Πλατανές και ο Τσεσμές βρίσκονται σε εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο. Αν και στην περιοχή ζουν περίπου 200 παιδιά Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και περίπου ίσος αριθμός εφήβων, το προάστιο δεν έχει καμιά αθλητική εγκατάσταση ούτε και ψυχαγωγική.

Ο παραλιακός δρόμος του Ρεθύμνου, από την πλατεία του Αγνώστου Στρατιώτη και ανατολικά, κατασκευάστηκε, τμηματικά, τη δεκαετία του 1980. Το έργο αυτό, αν και υπάρχουν κάποιοι που διαφωνούν, αναμφίβολα, έδωσε τεράστια πνοή στον τουρισμό της πόλης. Σήμερα, βέβαια, παραλιακοί δρόμοι με αυτή τη μορφή δεν μπορούν κατασκευαστούν, ούτε να επεκταθούν, αφού η νομοθεσία, πλέον, δεν το επιτρέπει.

Αναμφίβολα, το κυκλοφοριακό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η πόλη του Ρεθύμνου. Τα τελευταία χρόνια τα αυτοκίνητα έχουν πολλαπλασιαστεί, ενώ η διάνοιξη κεντρικών οδικών αρτηριών είναι, ουσιαστικά, μηδαμινή. Οι συνοικίες της πόλης είναι οδικά αποκομμένες η μια από την άλλη και η σύνδεσή τους γίνεται, σχεδόν, αποκλειστικά από την παλιά εθνική οδό.

Στο ΚΦ 405 στα Περιβόλια, βρίσκεται οικοπεδική έκταση ενός περίπου στρέματος, η οποία έχει προκύψει από εισφορά γης των κατοίκων στο πλαίσιο του σχεδίου πόλεως. Η συγκεκριμένη έκταση βρίσκεται δυτικά των εγκαταστάσεων του παλιού Πανεπιστημίου και περικλείεται από τις οδούς Γεωργίου Σκουλούδη, Παύλου Μπακογιάννη και Ιωάννη Παπαδογιωργάκη.

Τα  υπαίθρια γυμναστήρια , περισσότερο γνωστά ως  GYM PARK , αποτελούν νέα μόδα στο χώρο της άθλησης. Τα συναντά κανείς σε πάρκα και πλατείες δήμων σε όλη την Ελλάδα, σε παραλίες και σε αθλητικά κέντρα. Η χρήση τους είναι απολύτως ασφαλής για άτομα άνω των 15 ετών και η χρήση των οργάνων γίνεται χωρίς εποπτεία από γυμναστή. Συνήθως τα όργανα φέρουν λεπτομερείς οδηγίες χρήσης καθώς και αναφορές σχετικά με τους γυμναζόμενους μύες. Ένα  GYM PARK  αποτελείται ως επί το πλείστον από 10-15 όργανα γυμναστικής, βαρέως τύπου, παρεμφερή με αυτά που θα έβρισκε κανείς σε ένα συμβατικό γυμναστήριο.

Το Πάρκο στη συμβολή των οδών Μπακογιάννη και Χαριτάκη Στην περιοχή των Περιβολίων, στο ΚΦ 351, βρίσκεται έκταση δύο περίπου στρεμμάτων, που ορίζεται από τις οδούς Παύλου Μπακογιάννη και Χαριτάκη, στα όρια του σχεδίου πόλεως.   Η συγκεκριμένη έκταση, για να την προσδιορίσουμε επακριβώς, βρίσκεται νότια από το παλιό πανεπιστήμιο, πάνω από τον ναό του Αγ. Νικολάου και αποτελεί τον ελεύθερο, αδόμητο χώρο των εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων.

Παρουσίαση Συνδυασμού "Ρέθυμνο Αξίζεις" στο ΕΒΕ. Μάρτιος 2014 Τελικά ο χρόνος κυλά σαν το νερό... Για πότε πέρασε αυτή η πενταετία, ούτε που το κατάλαβα...   Ήταν Φλεβάρης του 2014 όταν ο Θοδωρής Νίνος με προσκάλεσε να ξεκινήσουμε μαζί ένα καινούργιο αυτοδιοκητικό ταξίδι. Ένα ταξίδι που θα στηρίζεται στη διαφάνεια, στην ανιδιοτέλεια και στις ειλικρινείς σχέσεις. Και πράγματι, το ταξίδι ξεκίνησε κι εγώ εκλέχτηκα στη Δημοτική Κοινότητα Ρεθύμνου. Τίμησα τη θέση μου και τις ψήφους των Ρεθεμνιωτών που με εμπιστεύτηκαν, με συνεχή παρουσία, προτάσεις και θέσεις.