Έφυγε ο Εκκεκάκης!


 
«Έφυγε ο Εκκεκάκης». Αυτό ήταν το μήνυμα που ήρθε στο κινητό μου το πρωί της περασμένης Δευτέρας. Έμεινα αρκετή ώρα να το κοιτάζω αποσβολωμένος, προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου να μην το πιστέψει. Κι ας ήξερα πως ήταν αλήθεια. Το είχα συνειδητοποιήσει δύο εβδομάδες πριν, όταν πήγα να τον επισκεφθώ στο νοσοκομείο. Τα μαύρα σύννεφα βέβαια τα είχα εντοπίσει από τον Νοέμβρη, όταν τον επισκέφθηκα για τελευταία φορά στο σπίτι του, για να του δώσω το πρόσφατο βιβλίο μου για το Αρκάδι. Το πήρε στα χέρια του και το ξεφύλλισε, αλλά δεν είχα διακρίνει τότε τη σπιρτάδα στα μάτια του, όπως σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν.

«Έφυγε ο Εκκεκάκης». Και το Ρέθυμνο τον αποχαιρέτησε όπως του έπρεπε. Σαν τον αδιαμφισβήτητο Κρητολόγο. Εκεί ήταν όλοι, ακόμη και κάποιοι από αυτούς που τον πίκραναν. Στο ύστατο χαίρε δεν χωράνε μικροψυχίες. Ήταν οι γείτονες από τον Μασταμπά, οι φίλοι και συνεργάτες από την εκπαίδευση και τον αθλητισμό, όλοι εμείς οι αυτοαποκαλούμενοι ερευνητές, που τόσο μας βοήθησε με τις συμβουλές του και τα ιστορικά τεκμήρια που απλόχερα μας έδινε.

Λίγο πριν φύγω για την εκκλησία, για την εξόδιο ακολουθία, δέχτηκα ένα απρόσμενο τηλεφώνημα. Ήταν ο Μανόλο. Μανουέλ Σεράνο Εσπινόζα, ο Καταλανός φίλος του Εκκεκάκη από το Αλικάντε. «Νίκο, βρίσκομαι στο πανεπιστήμιο στην Κρακοβία», μου είπε σε άπταιστα ελληνικά. «Έμαθα σήμερα το πρωί για τον Γιώργο. Διαβίβασε τα θερμά μου συλλυπητήρια στη Μαριέττα».

«Έφυγε ο Εκκεκάκης». Και ο Μητροπολίτης μας ο Ευγένιος συμπύκνωσε σε δύο λέξεις τον ύστατο αποχαιρετισμό. «ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ εκ μέρους αυτών που το είπαν και αυτών που το λησμόνησαν και ΣΥΓΓΝΩΜΗ εκ μέρους αυτών που δεν το είπαν και αυτών που δεν το τόλμησαν».

«Έφυγε ο Εκκεκάκης». Θα χρειαστούμε καιρό να το συνειδητοποιήσουμε όλοι μας. Κι αυτό γιατί το πνεύμα του θα παραμένει εδώ, ανάμεσά μας. Να συνεχίζει να μας συμβουλεύει και να μας καθοδηγεί. Η παρακαταθήκη που άφησε σπουδαία. 20.000 τεκμήρια στη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Ρεθύμνου θα δημιουργήσουν τη «Συλλογή Εκκεκάκη» και θα αποτελούν άσβεστο φάρο γνώσης.

Το σημαντικότερο όμως όλων είναι ότι, με τη στάση ζωής του, ο Γιώργος Εκκεκάκης μας δίδαξε πώς ο άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει την ανθρώπινη ματαιοδοξία. Αυτό δεν πρέπει να το λησμονούμε…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Υγειονομική έκθεση των εστιατορίων του Ρεθύμνου του 1902

Πολιτικοί αχυράνθρωποι.

Μια κουμπαριά που άλλαξε… κουμπάρο!