Ξεκούρντιστη μηχανή ο Δήμος Ρεθύμνης

 

Παρακολουθώντας τα δημοτικά δρώμενα ήδη από το 2000 και όντας μέσα στο δημοτικό σύστημα από το 2007, ως εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος, έχω αποκρυσταλλώσει μια πλήρη εικόνα του συστήματος.

Φτάνοντας στη μέση της τρέχουσας πενταετούς θητείας, με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι η δημοτική περίοδος που διάγουμε είναι, ίσως, η χειρότερη της διακυβέρνησης της ΝΕΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ του Δημάρχου Γιώργη Μαρινάκη.  Προσομοιάζει δε σε πολλά με την τελευταία δημαρχιακή περίοδο, 2002-2006, του αείμνηστου Δημήτρη Αρχοντάκη.

Η ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ, της οποίας υπήρξα μέλος τη διετία 2007-2009, πριν ανεξαρτητοποιηθώ, ξεκίνησε με μεράκι, όραμα και πολλή δουλειά για να δώσει ένα άλλο πρόσωπο στον Δήμο Ρεθύμνης, που είχε ταλαιπωρηθεί από την τελευταία περίοδο Αρχοντάκη, όπως προείπα. Συνάδελφοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, έδωσαν την ψυχή τους και όλο τους το είναι για να κάνουν το όραμά τους πράξη. Πολλοί δε από αυτούς κινδύνευσαν να χρεοκοπήσουν στην προσωπική, επαγγελματική τους εργασία, αφού είχαν αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στον Δήμο. Εγκατέλειψαν τα δημοτικά έδρανα με πικρία, βλέποντας ότι το καράβι δεν μπορούσε να προχωρήσει παραπέρα.

Είκοσι χρόνια μετά, το «τρίτο παιδί», όπως είχε αναφέρει ο Δήμαρχος Γιώργης Μαρινάκης, δεν ενηλικιώθηκε, απλά. Δυστυχώς γέρασε απότομα, ξεκούτιανε και παραπαίει.

Με έναν Δήμαρχο απόντα το μεγαλύτερο διάστημα, «Δήμαρχο εξ’ αποστάσεως» όπως είχα αναφέρει σε παλιότερο άρθρο μου, δεν διαφέρει πολύ από ένα ακυβέρνητο καράβι που οδεύει με ταχύτητα προς τα βράχια. Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι της πλειοψηφίας, χωρίς το αίσθημα της συνεργασίας μεταξύ τους, με προστριβές πολλές φορές, κουρασμένοι και απογοητευμένοι και οι ίδιοι, λειτουργούν απλά διεκπεραιωτικά, δίκην δημοσίων υπαλλήλων.

Και το αποτέλεσμα αυτό φαίνεται ευδιάκριτα και ξεκάθαρα στην καθημερινότητα του Δημότη: Το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης παραμένει άλυτο. Το νερό, το βασικότερο και πολυτιμότερο αγαθό, παραμένει ζητούμενο. Τα απορρίμματα, ιδίως το καλοκαίρι κατακλύζουν κάθε γωνιά. Οι αυθαιρεσίες είναι καθημερινό φαινόμενο. Η ποιότητα ζωής του Ρεθεμνιώτη καθημερινά υποβαθμίζεται. Οι χώροι άθλησης και αναψυχής ανύπαρκτοι και ασυντήρητοι. Οι τοπικές κοινότητες αφημένες στην τύχη τους και τη μιζέρια τους. Οι υποδομές του Δήμου αφημένες στην τύχη τους.

Μια απλή περιήγηση στα τοπικά ΜΜΕ και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, καταδεικνύουν με τον πλέον εμφατικό τρόπο την οργή, την απογοήτευση και την πικρία των συνδημοτών μας, για τα απλά καθημερινά ζητήματα του τόπου. «Τίποτα δεν δουλεύει», «Όλα είναι στον αυτόματο πιλότο», είναι η μόνιμη επωδός, ακόμα και των πλέον καλοπροαίρετων Ρεθεμνιωτών.

Η Δημοτική Αρχή, η ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ, έχει χάσει τη φρεσκάδα της. Έχει ρυτιδιάσει, κουτσαίνει και παραπαίει. Και όσα λίφτινγκ και αν κάνει, αυτό δεν αλλάζει, δεν μπορεί να κρυφτεί.

Κλείνοντας, θα θυμηθώ το αρχαίο ρητό, του αρχαίου τραγικού Αγάθωνα, που με αυτό, ο νεοεκλεγείς Δήμαρχος Γιώργης Μαρινάκης έκλεισε την πανηγυρική ομιλία του κατά την ορκωμοσία του Δημοτικού Συμβουλίου, μετά τη νικηφόρα εκλογή του το 2006. «Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον ότι ουκ αεί άρχει». Αυτό το τελευταίο, μάλλον έχει ξεχαστεί…