7 χρόνια μνημόνια





Συμπληρώνονται σε λίγο καιρό 7 χρόνια από το πρώτο μνημόνιο. Και μπορεί ο 20ος αιώνας, για την Ελλάδα, να είχε σαν μελανά σημεία τους δύο παγκοσμίους πολέμους και τη μικρασιατική καταστροφή, ο 21ος αιώνας, όμως, θα στιγματιστεί από την οικονομική κατάσταση της χώρας.

Μιας χώρας που μέχρι το 2008 έδειχνε να ευημερεί, διοργανώνοντας εξαιρετικούς ολυμπιακούς αγώνες και με το χρηματιστήριο να σημειώνει άλματα μέρα με τη μέρα τρελαίνοντας τους «παίχτες».

Όλη αυτή η ελληνική φούσκα του «greek dream» έσκασε απότομα στα χέρα των Ελλήνων που ακόμη, πολλοί από εμάς δεν έχουμε καταλάβει τι ακριβώς συνέβη, λες και ζούμε έναν εφιάλτη. 

Το «μαζί τα φάγαμε» και τα «ελληνικά κοπρόσκυλα» δεν ήταν ικανά να ανατρέψουν το κλίμα της μαυρίλας και της ύφεσης που κατρακύλησε η ελληνική κοινωνία. Ούτε τα μνημονιακά μέτρα που κάποιοι «εκτός των τειχών» αποφάσισαν για εμάς, χωρίς εμάς.

Οι κυβερνήσεις που πέρασαν σαν αστραπή όλα αυτά τα χρόνια έταζαν και ξαναέταζαν… αλλά μόνο προεκλογικά. Όταν ερχόταν η ώρα για γενναίες αποφάσεις το μόνο που έκαναν ήταν να σέρνονται πίσω από το άρμα των δανειστών και ως πιστοί εντολοδόχοι να πραγματοποιούν κατά γράμμα τα συμφωνημένα μνημόνια που ούτε καν είχαν διαβάσει πριν υπογράψουν.

Πράγματα γνωστά θα μου πείτε. Γραμμένα και χιλιοειπωμένα. Ναι, έχετε δίκιο. Αλλά δεν καταπίνεται το άτιμο. Και ξέρετε γιατί; Γιατί η φτώχεια και η ανέχεια παλεύεται. Αλλά όταν βλέπεις φως στο βάθος του τούνελ. Τότε, σφίγγεις τα δόντια, κάνεις υπομονή και λες: «πού θα πάει; Θα περάσει». Αλλά εδώ το τούνελ είναι πολύ πολύ μακρύ. Και σκοτεινό. Θεοσκότεινο. Ούτε μια χαραμάδα φωτός δεν φαίνεται. Με ποια ψυχική δύναμη (γιατί τέτοια χρειάζεται) θα υψώσεις ανάστημα, θα σταθείς όρθιος για να προχωρήσεις; Αυτό είναι το πρόβλημα. Μας έχουν αφαιρέσει το χαμόγελο και την αισιοδοξία. Το μαρτύριο του Σίσυφου περνάμε. Ανεβάζουμε την πέτρα στην ανηφόρα κι εκεί που λέμε πως τα καταφέραμε, πάρε την πάλι κάτω… Και φτου κι απ’ την αρχή. Και η αέναη προσπάθεια δε έχει τελειωμό.

Και πώς να έχει τελειωμό όταν ακούς ότι κάπου εκεί, στο 2060 θα έχουμε απτά αποτελέσματα από την απομείωση του χρέους. Δηλαδή μετά από 40 και βάλε χρόνια! Φοβερή αισιοδοξία, μην μου πείτε…

Ευτυχώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και θα ψιλοξεχαστούμε για μερικές μέρες. Θα δούμε λίγη τηλεόραση, θα μάθουμε πώς πέρασαν τα Χριστούγεννα οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι και οι διάφοροι διάσημοι στην Αυστρία και θα μας περάσει.

Μέχρι του χρόνου, έχει ο θεός…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Υγειονομική έκθεση των εστιατορίων του Ρεθύμνου του 1902

Πολιτικοί αχυράνθρωποι.

Μια κουμπαριά που άλλαξε… κουμπάρο!